Η φετινή μας γιορτή ήθελα να είναι εναλλακτική, να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα. Γι αυτό και σκέφτηκα την παιδαγωγική αξιοποίηση του φωτογραφικού υλικού της Βούλας Παπαϊωάννου.
Τα παιδιά θα κρατούν από μια φωτογραφία της Βούλας Παπαϊωάννου και θα απαγγέλουν το ποίημα τους.
Κυρίες μου και κύριοι
σας λέμε καλημέρα
και σας καλωσορίζουμε
που ήρθατε εδώ πέρα
Θα σας παρουσιάσουμε
κάποιες φωτογραφίες
που μιλούν καλύτερα
κι από τις μαρτυρίες.
Eπίσης ετοίμασα και την αντίστοιχη παρουσίαση των φωτογραφιών της γιορτής μας
Η φετινή γιορτή βασίστηκε σε ένα χειρόγραφο του αείμνηστου παππού μου, το οποίο κρατούσε χρόνια σαν φυλαχτό. Μπορεί να είναι παλιό ποίημα, για μένα όμως θα είναι πάντα ξεχωριστό.
Έτσι η γιορτή μας βασίζεται στους ήρωες της Επανάστασης.
25η Μαρτίου 1821
Ήτανε χρόνια
αμέτρητα σφιχτά αλυσοδεμένη
Η όμορφη
Ελλάδα μας ήτανε πεθαμένη.
Και θα ‘μενε
αιώνια στην άτιμη δουλεία
αν δεν
βρισκόταν ήρωες με θάρρος και ανδρεία.
Ο Γερμανός
με το σπαθί και με την Άγια Ρομφαία
Στη Λαύρα
πρώτος ύψωσε Τη Γαλανή Σημαία
Και τρέχανε
κατόπι του με λάβαρα στα χέρια.
Απ’ το Μοριά
κι απ’ τη στεριά, τα τιμημένα ασκέρια.
Ελευθεριά ή
Θάνατος όλοι μαζί φωνάζουν
Και
τρέμοντας απ’ τη χαρά, τα άρματα αρπάζουν.
Σκοτώθηκαν,
σουβλίστηκαν, χάσανε τη ζωή τους
Να μας
ελευθερώσουνε, να σώσουν την τιμή τους.
Μα σήμερα
αυτά γιορτάζουμε εδώ που ήρθαμε όλοι
Σήμερα που
ανοίξανε του ουρανού οι θόλοι.
Και
κατεβήκαν οι νεκροί, τα τίμια παλικάρια
τα δοξασμένα
αδέρφια μας του εικοσιένα λιοντάρια.
Κλείνατε
γόνυ όλοι σας μπροστά στη λεβεντιά τους
Φιλήσετε το
χώμα μας που κρύβει τη γενιά τους
Κι όλοι μαζί
ας φωνάξουμε Ζήτω η Ελλάδα
Σε αυτήν που
γέννησε ήρωες, λεβέντες παλικάρια.
ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821
ΙΣΤΟΡΙΑ
Ήταν κάποτε η χώρα
κάτω από σκληρή σκλαβιά
όταν ο εχθρός κατείχε
μέρη τότε Ελληνικά.
Και το 21,τον Μάρτη,
κάτω εκεί εις τον Μοριά
η επανάσταση αρχίζει
με τουφέκια και σπαθιά!
Είμαι πολύ περήφανη
που έχω τέτοια παιδιά
Ήρωες και αγωνιστές
με ατρόμητη καρδιά.
Φέτος η καλοκαιρινή μας γιορτή θα είναι μια διασκευή του μύθου του Αισώπου "Ο Τζίτζικας κι ο μέρμηγκας".
Έκοψα, έραψα θεατρικά σχετικά με το θέμα, και πρόσθεσα μια επιπλέον εξέλιξη. Το έργο μας έχει τίτλο "Οι τζίτζικες και οι Μέργμηγκες: Μια ζωή την έχουμε" και θα έχει ρεμπέτικο αέρα, μια που ανοίγει τη Γιορτή Κερασιού τη Όσσας, και θα παιχτεί βράδυ. Έτσι και οι προσκλήσεις μας φτιάχτηκαν με την ίδια λογική. Τι καλύτερο λοιπόν για τους ανέμελους τζίτζικες, από προσκλήσεις - κιθάρες...
Τα παιδιά κόψανε και στολίσανε όπως τα ίδια επιθυμούσαν τις κιθάρες τους.
Κολλήσανε την πρόσκληση και αφού κόψανε στις άκρες τρεις ψαλιδιές, πέρασαν τις χορδές.
Οι προσκλήσεις μας, όπως και οι περισσότερε κατασκευές μας είναι απλές, εύκολες, και κυρίως μοναδικές και φτιαγμένες από τα παιδιά.
Σας περιμένουμε όλους την Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013 στις 8 το βράδυ στην Αίθουσα Πολλαπλών Εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Όσσας
για να χορέψουμε και να τραγουδήσουμε παλιά ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια.
Φέτος αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό από άλλες χρονιές. Ήθελα να ξεφύγω από τα αγγελάκια, τα αστεράκια και τις νιφάδες. Ήθελα να κάνω κάτι αμιγώς παραδοσιακό, μιας που αυτό με εκφράζει ως άτομο και προσπαθώ να το περάσω και στη δουλειά μου. Η συγκεκριμένη γιορτή προέκυψε μετά από μια έρευνα που έκανα σε βιβλία λαογραφίας και αποτελεί μια προσωπική δουλειά. Θα την παρουσιάσουν παιδιά του Δημοτικού και Νηπιαγωγείου συνολικά 34 μαθητές. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να σας είναι ενδιαφέρον, αλλά θεωρώ ότι έστω και οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα έθιμα της πατρίδας μας μπορούν να είναι κατά κάποιο τρόπο χρήσιμες στη δουλειά μας. Σας την παραθέτω παρακάτω και περιμένω σχόλια για βελτιώσεις.
Ο συνάδελφος Στέργιος Λαλίδης πέρισυ έκανε μια γιορτή που κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν εξαιρετική και άξια συγχαρητηρίων τόσο για την παρουσίαση, όσο και για την τόλμη του να ανεβάσει κάτι τόσο πρωτότυπο στο νηπιαγωγείο. Απέδειξε ότι στην προσχολική εκπαίδευση μπορούμε να τολμήσουμε και να πετύχουμε τα πάντα. Μακάρι να μπορούσα να το κάνω κι εγώ φέτος....
Eίχαμε την ευλογία να υπηρετούμε στο σχολείο της Όσσας τη φετινή σχολική χρονιά. Μια δύσκολη χρονιά, όπου το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό μας κινδυνεύουν λόγω των συγχωνεύσεων με κατάργηση. Μια χρονιά όμως που το χωριό μας ευλογήθηκε διπλά. Αρχικά με την ανεύρεση των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Κυράννης και έπειτα με την επίσκεψη του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίου στην Όσσα και στο σχολείο μας.
Θεωρήσαμε μεγάλη τιμή για εμάς να ετοιμάσουμε μια γιορτή υποδοχής. Αποφασίσαμε με τα παιδιά να οργανώσουμε μια γιορτή, με παραδοσιακά τραγούδια και δρώμενα από τη Μικρά Ασία, για να γνωρίσουμε έτσι και τα ήθη και έθιμα του τόπου του Πατριάρχη. Η χαρά μας μεγάλη, οι πρόβες πολλές, η αγωνία απερίγραπτη. Η μεγάλη ημέρα είχε φθάσει. Τραγουδήσαμε παιδικά παραδοσιακά τραγούδια άγνωστα σε πολλούς, πολύ σημαντικής παιδαγωγικής αξίας ωστόσο. Κι αυτό αναγνωρίστηκε και από τον Παναγιώτατο, ο οποίος μας δήλωσε ότι απόλαυσε τη γιορτή μας και μας ζήτησε τα τραγούδια για να τα δώσει στα σχολεία τα οποία εποπτεύει το Πατριαρχείο.
Στο τέλος της γιορτής τα παιδιά παρέδωσαν στον Παναγιώτατο ένα ξύλινο σπιτάκι, το οποίο φιλοτέχνησαν μόνα τους, και το στόλισαν με τις παιδικές τους φιγούρες.
Η ιδέα ήταν ενός μικρού μαθητή του νηπιαγωγείου, ο οποίος είπε ότι αυτό το σπιτάκι θα είναι το σχολείο μας, και έτσι, αφού το δώσουμε στον Πατριάρχη, δε θα μας ξεχάσει και δεν θα αφήσει το σχολείο μας να κλείσει. Αυτό μας το υποσχέθηκε και ο Παναγιώτατος κατά την συζήτησή του μαζί μας… Ας ελπίσουμε να αξιωθούμε και πάλι τέτοιας μεγάλης τιμής και ας ευχηθούμε όλα να πάνε κατ’ ευχήν για το μεγάλης ιστορικότητας Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο μας.
